kentin kuytularından
uzak siren çığlığı uzun
kırmızı minderde
misafir yüzü yalnızlığın
rüzgârın suçu yok pek
parçalanan bizleriz; iki satır kağıt
şimdi sessiz
şimdi mavi
bu kent
zehir akıyor sokaklarından
kayıp bir dize
geziniyor
belli belirsiz
boş içimizde
yaz özlenen
Papyon Tayfun TÜRKKAN