Yazar arşivleri: papyontayfun

Eylül

demini aldı hayatgeldi malûm eylülhüzün yakışırsombahara olmasa  böyle sevmeksevdiğimiz gibi sevilsekduymak sesi dinlemek olmasa hissetmekolsa da deli gibisevinsek ne havadan ne sudanyürekten bu,ne yapsın?kaybeder sözcükleri kan gibi döner dilözlerken ölür öz geldi oturdu ötesizaz evvelimiz vardıdüşen yapraklar gibisarı acısı sardı demini aldı hayatgeldi  malûm eylülgitmek yakışırSombahara Papyon Tayfun Türkkan

pek “dizi” seyredemem ama…

şu çılgın “dizi” takipçilerinden hiç olmadım, olamadım. Ara sıra zor da olsa izleyecek zaman yaratmaya çalışıyorum. Zamanın ruhuna (zeitgeist) değen; “Black Mirror” dan sonra “Inside Number 9” inanılmaz iyiydi. Başlı başına blog ve vlog konusu. Sonraya kalsın. Bu ara neşeli bir şeyler izliyorum. Brooklyn 99, sit-com. Tavsiye ederim… papyon tayfun türkkan / 26 eylül 2019

Miyop Hiper Metropi

Çocukluk zor geçti ama ilk gençliğimin başında korktum ben. Gelecekten korktum… uzağı görmemeye başladım. Miyopi :)Akisler de kaymış, astigmat. Nasıl kaymasın? 1980 ler Turkiyesi… Gözlüğü taktım. Bir yamuldu her şey anlatamam. Beynimin alışması haftalar sürdü. Ruhum daha alışamadı. Işim ve de içim gereği çok baktım ben. Baktığım görsel imajların sayısı belki de ortalama bir insanın“Miyop Hiper Metropi” yazısının devamını oku

Farkındalık

Farkındalık ışıkla ilişikilendirilir, doğrudur da. Ancak o aydınlığa; derin, koyu, kör karanlıklara dayanabildikten sonra erişildiği söylene gelir. Oysa çocukların oyun bahçesidir pırıl pırıl bembeyaz aydınlık hayat. Çocukken farkında olduğun ve sonradan unuttuğun her şey sınavındır hayatta. Çaresizliği Kendi kendine unutturduğun. Bir boşluk kapsayana dek seni. Şiirsel olmayabilir her ölüm. Hayatın kendisi de hiç yüce öyküler“Farkındalık” yazısının devamını oku