Eylül

demini aldı hayat
geldi malûm eylül
hüzün yakışır
sombahara

olmasa  böyle sevmek
sevdiğimiz gibi sevilsek
duymak sesi dinlemek olmasa hissetmek
olsa da deli gibi
sevinsek

ne havadan ne sudan
yürekten bu,
ne yapsın?
kaybeder sözcükleri kan gibi döner dil
özlerken ölür öz

geldi oturdu ötesiz
az evvelimiz vardı
düşen yapraklar gibi
sarı acısı sardı

demini aldı hayat
geldi  malûm eylül
gitmek yakışır
Sombahara

Papyon Tayfun Türkkan

pek “dizi” seyredemem ama…

şu çılgın “dizi” takipçilerinden hiç olmadım, olamadım. Ara sıra zor da olsa izleyecek zaman yaratmaya çalışıyorum. Zamanın ruhuna (zeitgeist) değen; “Black Mirror” dan sonra “Inside Number 9” inanılmaz iyiydi. Başlı başına blog ve vlog konusu. Sonraya kalsın. Bu ara neşeli bir şeyler izliyorum. Brooklyn 99, sit-com. Tavsiye ederim…

papyon tayfun türkkan / 26 eylül 2019




Miyop Hiper Metropi

Çocukluk zor geçti ama ilk gençliğimin başında korktum ben. Gelecekten korktum… uzağı görmemeye başladım. Miyopi :)Akisler de kaymış, astigmat. Nasıl kaymasın? 1980 ler Turkiyesi… Gözlüğü taktım. Bir yamuldu her şey anlatamam. Beynimin alışması haftalar sürdü. Ruhum daha alışamadı. Işim ve de içim gereği çok baktım ben. Baktığım görsel imajların sayısı belki de ortalama bir insanın 10 katıdır.

Baktıkça ne gördüm? Ne gördüysem gelecek artık eskisi gibi görme isteği uyandırmayan bir zaman oldu ama şimdiyi kaybettim. Bir de baktım artık yakını göremiyorum.

Dibimi…

dibimi

biliyorum ama…

Farkındalık

Farkındalık ışıkla ilişikilendirilir, doğrudur da. Ancak o aydınlığa; derin, koyu,
kör karanlıklara dayanabildikten sonra erişildiği söylene gelir. Oysa çocukların oyun bahçesidir pırıl pırıl bembeyaz aydınlık hayat. Çocukken farkında olduğun ve sonradan unuttuğun her şey sınavındır hayatta. Çaresizliği Kendi kendine unutturduğun. Bir boşluk kapsayana dek seni. Şiirsel olmayabilir her ölüm. Hayatın kendisi de hiç yüce öyküler yazamadan geçip gidebilir. Önemli olan hiç bir şey yoktur aslında. Önem ölümdür. Koluna girip onun hayatı gezdiririm bende bunca yıldır.

Papyon Tayfun Türkkan

sürur – bliss

Sürur – Bliss

Yalnızlığın buruk bir yanı vardır. Boşluk yanlışlıkla kapsayabilir yalnızlığı. Kendi kendine konuşur ya insan işte  buna “düşünmek” diyoruz. Yalnızken çok düşünür insan. Düşünmek iyidir, güçlendirir. Düşünmek zordur, yalnızlaştırır. Deliliğin ya da bilgeliğin kıyısıdır o yalnızlık. 

papyon tayfun türkkan